Dudley Spijkerman genoot zijn opleiding aan de Academie des Beaux Arts in Arendonck bij professeur Louis van Gorp, portretteur van de Belgische Koninklijke familie.  Hij leerde er werken in aquarel, pastel, cepia en Oost-Indische inkt.  Aquarel heeft echter zijn voorkeur.  Schilderen doet hij al vanaf zijn twintigste.  Favoriete kleuren heeft hij ook; cadnium geel , oranje rood, emerald groen, windsor blauw, indigo, engels rood, sienna, goud oker.  Zijn stijl is figuratief, maar blijft spontaan.  Zijn voorkeur gaat duidelijk niet uit naar de moderne kunst, die hij vaak onnodig provocerend vindt.  Het is hem onmogelijk de Joods-Christelijke wortels van onze klassieke cultuur te negeren.  Altijd kijkt hij met de ogen van de schilder.  Waar hij ook is.  Overal ziet hij de schoonheid die hij graag wil vast leggen.

Sinds 1996 is woont Dudley in de Ayveron waar hij in 1999 trouwde met een Française. Daar werkt hij en vindt hij zijn inspiratie.  Inspirerend vindt hij verder de Japanse en Chinese kunst(Hokusai, Herosjique) maar ook Rembrandt, Vermeer en Turner of de Duitse Kate Kollwitz.  Een vervallen huis, de carosserie van een oude auto, achtergelaten in een oude schuur, de schoonheid van de  natuur, karakteristieke personen, het kunnen zomaar onderwerpen worden van één van zijn werken.  Frankrijk inspireert vanwege de schoonheid. Mooie panorama’s in een prachtige natuur. Als realistische schilder werkend in de buitenlucht met realistische onderwerpen is de omgeving heel bepalend voor zijn werk.  Nederland geeft hem andere inspiraties.  Drie aspecten zijn belangrijk in zijn werk; de intimiteit van de lucht en het land, de getuigen van het verleden in landschappen en oude dorpjes.  En tot slot de fragiliteit van de natuur.