Na een jarenlange carierre in het zakenleven werd Herbert zelfstandig ondernemer, totdat hij weg wilde uit het benauwende Nederland. In zijn zelfgebouwde huis in de Franse Correze was het bezoek van zijn dochters een lichtpunt in het anders maar stille leven op het Franse à la campagne. Herbert Mast is autodidact en van vele markten thuis.

 

 

 

 

 

Paradise

 

 

 

 

Portretten, landschappen, stadsgezichten, naakten, het schilderen kent voor hem velen facetten.

Hij werkt het liefst op doek of paneel, zonder een favoriet kleurenschema.  Misschien een beetje lui aangelegd is hij wel, dus als er een kleur in tube te verkrijgen is dan graag. Maar voor mengen draait hij zijn hand ook niet om.

Voor hem zijn kleuren emotie, en het schilderen een manier om zijn emoties te uiten.

 

 

 

Inspiratiebronnen zijn er velen, bijvoorbeeld Rembrandt, Vermeer, Breughel maar ook Dali of Carel Willink. Vooral voor de techniek van de laatste heeft Herbert grote bewondering.   Ook de rust op het platteland is een blijvende bron van inspiratie, een noodzaak zelfs om te kunnen werken.

Het licht, de natuur, het verval of juist de ontluikende frisheid, al deze dingen kunnen tot een idee voor een doek leiden.

 

 

 

 

 

Cumbia

 

 

 

 

Een van zijn belangrijkste bronnen van inspiratie is nu echter het favoriete land van zijn overleden dochter; Colombia. Maar ook zijn dochter zelf. of wat zij deed.

En dat zijn emoties een uitweg of meer een uiting vinden op het doek is misschien wel zijn redding. Na een leven, dat de laatste vijf jaar getekend werd door de nodige tragedies (Herbert verloor zijn oudste dochter op wrede wijze) vindt hij troost in het vereeuwigen van haar en in het landschap dat hem omringt in de Franse Corrèze.

 

 

 

Daar vinden zijn gevoelens een uiting op het doek. En dat is te zien in zijn werk, het zijn stuk voor stuk stille getuigen van de liefde voor het leven en de schoonheid ervan. Soms is het een eenzaam bestaan, zo alleen met zijn doeken, maar tegelijkertijd is het schilderen een manier om alles om je heen te vergeten en in je eigen realiteit te stappen.

 

 

 

 

 

Mariska

 

 

 

 

 

De komende expositie van 6 t/m 19 juli in de eigen galerie van het office de tourisme te Égletons draagt Herbert op aan zijn dochter Mariska, die hij zo vreselijk mist.